axelle.punt.nl
Nooit een paard dat mij zo zal roepen,
nooit meer zachte ogen intens diep
donker onmogelijk vertrouwen,
verwachtend slechts
het goede vanuit instinct voelend,
wetend.
Jij die ze droeg als ik deed
ik die rook als zij, als hij
die jou zo vertrouwde
en weerloos was, als jij met hem.
jou werd onrecht aangedaan, jarenlang
jij pareerde de aanval lang voor die kwam
slechts hij die jou vertrouwde zo blind.
Nooit meer jouw neus in mijn kleren
je warme lijf tegen mij aan troostvol
ik wist, jij wist.
Jij gek jij jong onbezonnen paard van ons
zo lief zo geliefd
je gaf ons
je leven.
Lees meer...   (4 reacties)
De schittering als zijn facetten het licht vangen, vangen en weerkaatsen.
Om haar niet te laten vergeten, net of zij hem ooit vergeten zou, "mijn crazy diamond", haar koosnaampje voor hem omdat hij zo gek was als een fluitje, zo verrukkelijk gek.
Het leven met hem was nooit saai, hij zat nooit stil en kreeg de meest bizarre invallen waar hij dan  meteen gehoor aan moest geven, hij kon niet anders.
Halsoverkop waren eens ze zonder bagage naar Parijs gereden in die gare rammelbak van hem omdat hij met haar in de lichtstad wilde lopen en wijn drinken in het park, zomaar uit de fles.
 
 
 
Lees meer...

 
U vraagt mij om een absoluut hoogtepunt in mijn leven, een extatisch moment van glorie dat mij boven de mensheid uit deed torenen, zo`n moment waarin de massa zich warmt aan mijn lichtende stralenkrans, zo`n moment waarop de mensen elkaar aanstoten en mompelen, "kijk toch onze Axelle eens, dat lapt ze `m toch maar weer, en hoe!" waarna mijn naam luid gescandeerd wordt.
Ach, u moet weten dat mijn leven  een aaneenschakeling is van middelmatigheden, van opstaan, werken, eten en weer naar bed, mens, de meeste tijd ben ik blij dat ik het volhoud allemaal, het feit dat ik het bijltje er niet bij neergooi in de ondraaglijke lichtheidvan dit aardse bestaan, dat ik een montere inborst heb, ik vind dat al heel wat, alles bij elkaar.
Ja of het moest natuurlijk zijn dat ik een man heb weten te strikken, zoëen waar je gerust mee een sauna binnen kan stappen alwaar hij bewonderende blikken oogst en die ook nog bijna al het huishouden en de kinderen doet, koken, stofzuigen, vuilniszakken, de wijn decanteren, loszittend timmerwerk, dat soort dingen maar dat is oneindig veel meer geluk dan bemoeienis van mijn kant.
Hoewel men ook weer niet kan stellen dat ik in dezen geen enkele inbreng heb maar dat heb ik weer aan mijn Franse grootmoeder te danken, vlak die Françaises niet uit!
Geëmancipeerd als zij was in die dagen leerde ze mij wijze lessen als: "denk erom Axelle Zoë, denk er om er zijn dingen die je niet aan een man over kunt laten, dat zijn paardrijden en snurken, zorg dat je dat zelf kunt.
Als we dus stellen dat deze zaken de hoogtepunten in mijn leven vormen en we voegen daar aan toe dat ik mij van het snurken  niet bewust ben, ik heb het slechts van horen zeggen, kunnen we concluderen dat het paardrijden het hoogtepunt van mijn schamel leven vormt maar als het dan lukt met zo`n paard, als je hem mee durft te nemen naar de open vlakte en hem de vrije teugel geeft en hem laat rennen, rennen, je hoofd dicht bij zijn hals, fluisterend, "ga maar, toe ga maar", ach, dat is zo`n  ervaring, bloedstollend en adembenemend daar kan niets tegenop.
 
Ziezo, dat stokje ben ik kwijt, het stokje dat vraagt uw extatisch hoogtepunt te beschrijven, wie het wil mag het hebben maar houdt u het wel netjes dus niet van dat u weer zo lekker van bil bent gegaan met een half dozijn jonge jongens, dat dus niet. 
 
 

 
 
     
Lees meer...   (32 reacties)
 
Dacht ik tijdens een zonnige vacantie toch genoeg weerstand te hebben opgebouwd toen jullie bij je schoonmoeder aan de kerstdis zaten of erger dan wel beter maar dat ligt aan je schoonmoeder, naar kwijlebabbel Ten Brink kijken in zijn tranentrekkende show, blijk ik zomaar verkouden te zijn geworden.
Mijn temperatuur schommelt `s avonds van min drieëndertig tot plus honderdtien graden, ruw geschat.
 
Met waterige oogjes staar ik de huisarts aan als een uiteenzetting wordt gegeven over virale dan wel bacteriële ontstekingen en het komt er op neer dat ik geen kuurtje krijg maar dat stomen heel belangrijk is, drie keer per dag, heel belangrijk.
Het stropdasje gaat op en neer bij de uiteenzetting, ik kan mijn ogen er niet van af houden.
 Opeens grijp ik de huisarts bij de keel en trek haar over het bureau heen. "Schrijven kreng", adem ik haar in het gezicht, ze vraagt erom met dat elegante stropdasje van haar.
Terwijl ik het pand verlaat met een receptje voor bactrimel ofwel co-trimoxazol hoor ik haar mompelen : "poe, geen katje om zonder hanschoenen aan te pakken".
Het stropdasje zit nog scheef.
 
Omdat een en ander niet zo snel werkt groet ik u dan ook vanaf mijn met snot bevlekte toetsenbordje.
Lees meer...   (26 reacties)
Neemt  in uw jachtige leven van werken, studeren, huishouden, kinderen en schoonouders toch eens een moment voor uzelf.
Grijp nu eens niet naar de fles aan het einde van de dag voor dat ontspannende roesje maar zoek bewust naar de rust in uzelf.
 
Dit filmpje kan u helpen uzelf terug te vinden, zonder masker, zoals u in naakte werkelijkheid bent.
Ter voorbereiding,
Zit rechtop. 
Sluit de ogen.
Adem een paar keer diep vanuit uw onderbuik, uit door uw neus, even vasthouden en niet vergeten weer in te ademen.
Dit helpt uw kruinchakra te openen.
Zet nu uw dak open en laat alle negatieve energie wegstromen.
Sluit uw dak en open uw ogen.
 
Zet het geluid van uw PC aan, klik op het filmpje en concentreer u op de auto...
 
Lees meer...   (21 reacties)
 
 
Slechts vijf stemmen vóór de 100 sluit het onderzoeksteam haar gelederen.
Eén vijfde van de ondervraagden blijkt er niet voor terug te deinzen een heuse moord te plegen terwijl iets meer dan een vijfde ...ach, u kunt zelf wel lezen.
 
Rest mij in het vervolg voorzichtig met één vijfde van u om te gaan en te hopen u, moordluste types, niet op de lange tenen te staan.
U zou immers ook wel tot moorden kunnen overgaan bij mindere vergrijpen.
(ben ik blij niet verleid te zijn tot het opheffen van mijn anonimiteit...)
 
 
De nieuwe poll zal zich begrijpelijkerwijze op neutraler gebied begeven.
Voelt u de behoefte uw stemming nader toe te lichten is hiertoe de gelegenheid en staan wij klaar met een professioneel hulpteam dan wel versnaperingen.
 
 
 
 
 
Uitslag vorige poll:
 
Als mijn lief vreemdgaat....

• zeg ik: "geeft niet schat, ik ben zelf ook ...was `t lekker?
24.2 %
• maak ik ruzie maar vergeef het hem/haar wel.
11.6 %
• ben ik diep teleurgesteld en gaan we uit elkaar.
23.2 %
• draagt hij/zij voortaan buiten verplicht een burka.
20.0 %
• vermoord ik mijn partner.
21.1 %
95 stemmen
Lees meer...   (8 reacties)
 
Natuurlijk vallen wij van de menselijke soort op uitstraling.
Heeft iemand een waarachtige en open blik, dat is waar het ons om gaat.
Zedig letten wij dames op zijn sterke armen en ja, op het algemeen geaccepteerde kontje.
Wij zijn immers geen aan elkaars achterste snuffelende hondjes en geen paarden waarbij de hengst aan het vrouwelijk geslachtsdeel likt om de staat van opwinding van de merrie te proeven.
Of was dat nou bij olifanten?
Maar waar het hier om gaat, namelijk het vluchtig, bijna onbewust uw blik zacht laten strijken over het kruis van de voorbijgaande en nietsvermoedende man om dat (meestal, meestal) meteen weer te vergeten.
Nietsvermoedend want zegt u nu eerlijk, valt u op mannen die met hun lul te pronk lopen, zoals wijlen Elvis die op latere leeftijd van een stukje tuinslang gebruik maakte om "zijn uitstraling" te vergroten?
Een overbodige actie omdat hij er negen van de tien keer zijn gitaar voor hing.
Uit verlegenheid?
Ik val dus niet op met "hun uitstraling" te koop lopende mannen, hoe argelozer de man in kwestie, hoe aantrekkelijker zou ik bijna zeggen.
 
Nee heren, dit is geen vrijbrief om met een blik van "mijn naam is haas" over de boulevard te flaneren met een rolletje pepermunt in de onderbroek.
 Een luchtige boxer is ook ten alle tijden beter voor de zaadproductie mocht u aan gezinsuitbreiding denken en draagt bovendien comfortabeler: "het moet de ruimte hebben schat, de ruimte", zoals mijn lief pleegt te zeggen.
"Kijk je wel uit voor grote honden", geef ik dan als antwoord want kwaadwillende  kruisruikers zouden hem met een gerichte hap van zijn bungelend klok- en hamerspel kunnen verlossen.
 
Goed, we hebben het hier immers niet over criteria voor het kiezen van een partner.
Welnee, u zit op een terrasje van een koele witte wijn te genieten, mensen lopen voorbij.
"Kijk die heeft zeker haast", zo neemt u waar en/of:  "raar snorretje; zulke pumps zou ik ook willen; zij zou er beter aan doen een bh te dragen; Zooo, lekker ding, je ziet alles zitten; ach wat een leuk hondje."
Zo, in die orde moet u dat zien. U nipt van uw wijntje of capuccino en doet waarnemingen die u meteen ook weer vergeet.
Later zult u zich misschien alleen dat hondje nog herinneren.
 
Lees meer...   (20 reacties)
 
Vrouwen gluren vaker naar mannen dan omgekeerd. Het valt alleen niet op, omdat vrouwen een breder blikveld hebben. Een man die met een vrouw praat, denkt aan haar ogen te zien dat ze naar zijn gezicht kijkt, maar in werkelijkheid valt haar blik op zijn kruis. Omgekeerd heeft zij het direct door als hij even snel naar haar borsten kijkt: zijn oogwit verraadt het onmiddellijk. Mannen hebben letterlijk een tunnelvisie. Die kwam in de prehistorie misschien goed van pas bij het jagen (richten), maar is in de huidige sociale samenleving eerder een handicap.
 
(uit:  Klik )
 
Arme mannen, zij zitten evolutionair gezien nog in de prehistorie met hun tunnelvisie.
Prehistorische vrouwen mochten dan geilen op hun jagende man: "o, kijk die van mij eens een lekkere zeug geveld hebben, wat heeft de jouwe, een marmotje?", tegenwoordig stellen vrouwen slechts onverschilligheid, minachting en meewarigheid ten toon bij de jagende man, denkt u maar aan ons nationale superwatje, waterprins WA.
 
Wat dat betreft hebben vrouwen meer voordeel van hun geërfde vaardigheid snel en ongemerkt de situatie te kunnen overzien, zij weet direct hoe laat het is bij het zien van een leuke meneer.
Laat een man even snel zijn blik zakken naar haar borsten dan vindt de vrouw hem direct een vuile viezerik terwijl zij al een keer of wat ongemerkt zijn kruis bestudeerd heeft, is `t wat of laten we deze maar voorbij gaan.
 
Terwijl een man ervoor doorgaat is de vrouw dus eigenlijk de ware viezerik maar gelukkig weet niemand dat...
 
Lees meer...   (20 reacties)
 
Ze oefende haar glimlach in de spiegel tot hij onweerstaanbaar was.
De rest van haar lichaam hoefde ze niet te bekijken.
Zolang ze zich herinneren kon had ze haar onrustige aard getemd met baantjes borstcrawl en paardrijden en ze wist haar lijf sportief en nog nergens afhangend.
 
Ze had haar vrienden onomwonden meegedeeld dat Peter bleef.
 
Een van hen had haar op een avondje stappen verteld dat Peter getrouwd was en in de ogen van haar vrienden zag ze medelijden weerspiegeld, ze hadden het allemaal geweten behalve zij en dat had haar woedend gemaakt.
Na een fikse confrontatie met Peter had ze besloten hem niet weg te sturen, ze deelden haar huis nu al een week of vier, hij had haar bezworen dat hij van haar hield, dat hij zou scheiden en haar een gezamelijke toekomst beloofd, wat ze hadden bezegeld in bed.
Begin dertig voelde Eva zich seksueel tot volle wasdom gekomen.
Vergeleken met de onbeholpen avances van vroegere vriendjes die een hoewel liefdevol bedoeld,  onhandig gebruik van haar lichaam hadden gemaakt, was Peter een perfecte minnaar. Als hij haar aankeek met die speciale blik van hem voelde ze haar schaamlippen dik en gulzig worden en haar clitoris begerig kloppen.
 
Nadat ze volledig bevredigd lagen bij te komen was zijn telefoon gegaan, het was zijn exvrouw, zo noemde Eva haar al in gedachten.
Hij was immers veel te jong getrouwd en hield niet meer van zijn vrouw, zulke dingen gebeuren, dacht Eva bij zichzelf.
Natuurlijk had hij haar moeten zeggen dat hij getrouwd was maar ja, wie vertelde er nooit een leugen?
Zijn ex had hem nog willen spreken en ze zouden elkaar op een terrasje ontmoeten.
 
Pas op het laatste moment was Eva naar de stad gereden.
Haar Saab had ze onopvallend aan de overkant van het pleintje geparkeerd.
Ze was pas uitgestapt toen ze zag dat Peter hurkte en zijn armen twee kleine meisjes omsloten. Hij kustte zijn beide kinderen.
 
Toen  zag ze de vrouw. Over de hoofden van haar dochtertjes keek ze Eva recht in het gezicht. Ze las woede in haar ogen, en toen verdriet, een stille smeekbede.
Voordat Eva wegreed stuurde ze Peter een sms-je: "Schoft! De zoveelste leugen" en verwijderde zijn naam uit haar mobieltje.
 
"Niks duurt eeuwig, Electra", zei Eva terwijl ze de Arabische merrie aanzette tot een oneindige galop door de polder.
 
 
 
Lees meer...   (30 reacties)
Eigenlijk ben ik iemand die permanent vacantie hoort te hebben in een zonnig en ruim land waar het goed is van eten en drinken, zeiljachtje voor de deur voor het nodige mooiweerzeilen, dat zou veel beter zijn voor mij.
Werken past hoegenaamd niet bij mij, ik zou echt beter gedijen als men mij gewoon iedere maand een redelijk bedragje toe zou schuiven.
En het is niet voor het eerst dat zulke feitelijkheden de kop op steken, welnee, het is ieder jaar hetzelfde liedje.
Net als ik er een beetje aan gewend ben, een beetje want helemaal wennen doet het nooit, dat werken, die onnatuurlijke staat van doen, en daar dient de volgende vacantie zich aan en begint alles weer opnieuw.
 
Terwijl ik in den vreemde met het grootste gemak improviseer op allerlei gebied, raak ik ernstig gedesoriënteerd zodra ik de drempel van ons huis weer betreed.
Ik vraag mij dan bij voorbeeld af waar toch waar toch de pannen gebleven zijn of waar de koffie ook weer stond en men kan mij `s nachts in hoge nood door het huis zien dwalen op zoek naar de wc.
 
Om mij heen hoor ik wel eens dat ze blij zijn weer thuis te zijn omdat ze hun eigen boeltje zo misten of nog erger: "Ja, ik heb er wel weer zin in, ik heb mijn collega`s en mijn werk gemist" (èèch, mag ik een teiltje!).
Dit gaat mijn invoelend vermogen ver te boven, ik verdenk die mensen dan ook van een verregaande leugenachtige inborst, anders dan de rechtschapenheid mij eigen.
In deze.
 
Het is ook daarom dat ik pleit voor de oprichting van een bescheiden fonds ter geldelijke ondersteuning van mijn persoontje.
Er zit geen addertje onder het gras, u hoeft slechts één keer per maand een deel van uw salaris in het fonds te beleggen en denkt u zich eens in wat u daar allemaal voor terugkrijgt!
Er zouden dagelijks de prachtigste schrijfsels van mijn hand verschijnen, ik zou u tot tranen toe roeren, elke dag opnieuw met mijn verhalen en u vermaken met mijn zotte invallen, alles wat u zou moeten ontberen enkel en alleen omdat de tijd mij ontbreekt dat is toch te gek voor woorden!
 
Zegt u nou zelf, het is toch niet teveel gevraagd u om een bijdrage te vragen voor te leveren diensten, u betaalt de loodgieter toch ook en desgewenst plaats ik ook nog een wc voor u.
Maar dat is weer een ander verhaal.
 
Ik reken op u!
 
 
 
 
 
 
Lees meer...   (19 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl