axelle.punt.nl
 
 
 
"Echt? O heerlijk", antwoordde Tom glunderend op de opmerking: "doe maar wat, als ik er maar van opknap", wat weer een antwoord was op zijn vraag wat er moest gebeuren deze keer.
Zijn vraag of hij dan een boblijntje voor haar zou knippen had haar even doen opveren: "is de boblijn niet passé dan?"
"Nee dat is weer helemaal hot"
Zoë staarde naar haar veranderende spiegelbeeld zonder het te zien en liet zich wegzakken in een aangenaam niemandsland.
Omdat de kapper zijn vak verstond hield hij zijn mond,  knipte, sneed en boetseerde dat het een lieve lust was en zijn "succes vanavond" bij het gepeperde afscheid klonk oprecht genoeg.
 
Zoë begon die feestjes een beetje zat te worden, het zoveelste deze maand,  hoewel ze wist dat ze het waarschijnlijk geweldig naar haar zin zou hebben als ze er eenmaal was.
Er zouden vrienden van vroeger zijn , Peter en Jack, Marloes misschien en Sterre en ze zouden zich aangenaam leip gedragen en genieten van verstoorde blikken die misprijzend hun kant uit zouden komen.
 Jack zou openlijk met haar flirten en haar heimelijk aan raken,  misschien een enkel kusje wisselen waarna Zoë de slappe lach kreeg omdat hij weliswaar een mooie Indo maar een kop kleiner was dan Zoë die één meter tachtig mat zonder de hooggehakte laarzen die ze zou dragen die avond.
Peter zou zeggen dat ze een heel andere uitstraling had met haar nieuwe haar en vragen of ze wel wist dat Jack "wel heel erg gek op haar was?", haar een zwaarmoedig kunstenaarsverhaal vertellen en zij zou begrijpend luisteren.
 
Zoë was er helemaal klaar voor toen ze haar entree maakte, genoot van de bewonderende "oooh`s".
Het contrast tussen haar normale warrige krullen, gemakkelijke kleren en haar gelikte jurkje met hoge hakken en natuurlijk het strakke boblijntje was opvallend en oogstte het gewenste effect.
Ze wist zich mooi, Zoë.
Jack maakte een grap waarom Zoë hard moest lachen en vertelde haar vervolgens met intens oogcontact dat ze zulke sexy borstjes had.
Zoë gooide haar hoofd naar achter van het lachen en voelde tegelijkertijd de koele hand die in haar bob-nekje werd gelegd, een duim achter haar oor.
 
Ze keek op, recht in doordringende bruine ogen en voelde de schok. Een lachende triomferende blik en Zoë werd hard op de mond gekust.
Het was jaren geleden dat ze elkaar gezien hadden maar de aantrekkingskracht, de wederzijdse fascinatie was nog even sterk.
Zoë herstelde en vroeg aan Jack hoe het met de vrouwen was, of hij niet weer van school veranderen zou om nieuwe moedertjes te ontmoeten.
Hoewel ze naast elkaar stonden hadden Zoë en Eva niets tegen elkaar gezegd.
Toen Zoë voelde dat Eva weg liep stak ze zonder te kijken haar hand uit die Eva pakte.
"Kom", zeiden Eva`s sprekende ogen.
"Ja", antwoordde Zoë woordeloos en nagekeken door de feestgangers liepen Eva en Zoë weg, hand in hand.
 
© Axelle
 
Lees meer...   (40 reacties)
(robertgiraud.blog.lemonde.fr)
 
 
Beste collega`s,  lieve vrienden, fijne familie,
 
Sinterklaas vind ik een moordkerel echt waar, het liefst zou ik hem volgen tot in Spanje om zo rond zijn verjaardag een boottochtje naar Nederland te maken, mocht het nodig zijn geschminkt, dat maakt mij dan ook niet meer uit.
Ik geniet van het feest ter ere van Zijn verjaardag, ik maak surprises met ontbijtkoek of spaghetti, vermaak de intieme kring met gedichten waar de honden geen brood van lusten terwijl mijn incasseringsvermogen op dit gebied fenomenaal is, men krijgt mij niet op de kast. 
 
Maar dat kerstfeest, dat gevreet en gezijk met die lichtjes en kunstbomen in een oubollig sfeertje van vrede op aarde terwijl men elkaar ondertussen het licht in de ogen niet gunt is nog tot daar aan toe, daaraan kan men zich onttrekken, wat mij de laatste jaren gelukt is en met succes mag ik wel zeggen, wij brengen de kerstvacantie sinds jaar en dag door in een ver en warm land.
Maar...
Die achterlijke gewoonte om kaarten te sturen met "prettige kerstdagen" voor de ontvanger,  aan Jan en alleman, zoveel mogelijk zodat men een evenredig aantal terugkrijgt om quasi nonchalant aan een touwtje tegen de muur te hangen of op de deur te plakken; "joh het worden er ieder jaar meer, ik heb niet genoeg aan één deur".
Ik wíl geen prettige kerst toegewenst krijgen per kaart want volgens mij is het gewoon gelogen en maakt het de afzender, uitzonderingen daargelaten,  geen reet uit of ik de kerstdagen prettig beleef.
Stel u iemand voor die een waardeloos  leven heeft, iemand die nooit naar de kroeg mag van zijn partner, ik noem maar iets, en daar danig onder te lijden heeft, wat moet zo iemand nu met een kaart waarop hem "prettige kerstdagen" wordt toegewenst.
Denkt u dat dat iets aan zijn situatie verandert, dat zijn vrouw bij het zien van de kaart spontaan zegt: "o schatje ga jij maar eens lekker stappen met je matties , ik zie wel hoe laat je thuiskomt maar misschien dat ik al slaap", en hem liefdevol op de mond kust ten afscheid?
 
Dus...
Mensen, geloof mij, ik hoop dat u het allemaal leuk hebt in uw leven, dat u kunt doorzakken wanneer u wilt maar haal mij van uw lijstjes, sla mij over dit jaar, het is zonde van uw tijd en geld, uw kerstkaart blijft op de mat liggen, wordt als voetveeg gebruikt en u krijgt er ook geen een van mij dit jaar, ik verdom het, hoort u dat, ik verdom het!
 
Lees meer...   (23 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
 
Verreweg het beste werk van mijn schoonmoeder is het produceren van haar zoon, mijn lief,  waarvoor ik haar dankbaar ben.
Mijn lief met wie ik vijf en twintig jaar in zonde leef, als het niet langer is. 
Trouwen was niet flower-power dus wij gingen destijds samenwonen.
Dat wij inmiddels het meest burgerlijke stel zijn dat je je maar kunt bedenken doet daar niets aan af.
Het is mijn schoonmoeder een doorn in het oog waarbij ze vergeet dat wij van al haar kinderen het enige stel zijn dat nog bij elkaar is.
 
Toen mijn lief zes jaar geleden in het onderwijs ging werken besloten wij in een gekke bui de kerst in het warme zuiden door te brengen met ons gezin en god, wat beviel ons dat, zo zeer dat het vaste prik werd, zes jaar lang.
Daarvóór werd jaar in jaar uit de kerstviering van de voltallige schoonfamilie bij ons thuis gevierd.
Oudjaarsavond vanzelfsprekend ook, men bleef slapen en de volgende dag om een uur of drie gingen ze weer weg.
 
Onlangs is mijn lief weer in zijn oude vak gaan werken, wat mijn schoonmoeder de opmerking ontlokte dat wij nu zeker niet meer weg konden met de kerst, ha, ze zag zichzelf en haar aanhang al aanzitten aan onze kerstdis.
Een glunder in de richting van haar schoondochter, die zondige slet,  kon ze niet verbergen.
 
De volgende dag boekte de schoondochter on line een zuidelijk etablissementje voor het hele gezin met de kerstvacantie.
Ze zag zichzelf al het ontbijt gebruiken op het grote zonovergoten terras.
Met zeezicht.
 
 
 
(kerstontbijt 2005)
Lees meer...   (21 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl